สาส์นกรรมการที่ปรึกษา
สาสน์กรรมการที่ปรึกษา PDF พิมพ์ อีเมล

ตอบแบบสัมภาษณ์  วารสารวงการยา

 

 

คุณเทวัญ งามบุญสิน
นายกสมาคมร้านขายยา

 

          

          ประวัติด้านครอบครัว

 

          พ่อแม่มาจากซัวเถาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2   เกิดที่กรุงเทพ มีบุตรลูกสาว  2  คน  บุตรชาย  2  คน

 

          จบชั้นประถมจาก โรงเรียน.ผดุงกิจวิทยา   จบมัธยมปลายจาก โรงเรียนอำนวยศิลป์

 

          เรียนจบก็ไปฝึกขายยาที่ร้านคุณอา ชื่อร้าน จี่อัน กล้วยน้ำไท อยู่ย่านสลัมคลองเตยครับ  คลุกคลีกับคนยากคนจนเป็นส่วนใหญ่ ทำอยู่ประมาณ 4-5 ปี ก็รู้สึกสงสารและเห็นใจคนที่ยากจนไม่มีเงินที่จะไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล  ทำให้รู้ว่าร้านขายยาเป็นที่พึ่งด่านแรกในระบบสาธารณสุขเมืองไทยโดยแท้  ลูกค้าแถวนั้นยกย่องนับถือคุณอาโดยเรียกว่าหมอ..........รู้สึกภูมิใจมากครับที่เป็นส่วนหนึ่งของร้านยา ผมทำงานทุกๆอย่างในร้านตั้งแต่ปัดกวาดเช็ดถูล้างถ้วยล้างชาม จนได้มาฝึกค้าขายหน้าร้าน คุณอาถ่ายทอดความรู้ให้จนหมด จนทำให้ผมมีทุกวันนี้

 

          เส้นทางการเข้ามาเป็นนายกสมาคมร้านขายยา 

 

          สมาคมร้านขายยา ก่อตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน  2524  จนถึงปีนี้สมาคมร้านขายยามีอายุ 29 ปี ผมเข้ามาเมื่อปี  2526  โดยเริ่มเข้ามาช่วยงานสมาคมฯ ในตำแหน่งกรรมการเขต ต่อมาเป็นกรรมการบริหาร และอุปนายกหลายสมัย จนมาถึงตำแหน่งนายกสมาคมร้านขายยา

 

          นโยบายการบริหารงานของนายกสมาคมร้านขายยา สมัยที่ 15

 

          เป้าหมายแรก คือ  การนำกรรมการบริหาร,กรรมการเขต,กรรมการจังหวัด  ให้มีขีดความรู้ความสามารถเพิ่มขึ้น รับรู้เรื่องเทคโนโลยีใหม่ๆ เพิ่มพูนความรู้ความสามารถ สร้างความปรองดองในอาชีพ

 

         เป้าหมายที่สอง คือ ให้การอบรมเสริมสร้างความรู้ระบบบริหารจัดการ โดยเชิญผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญมาบรรยายให้แก่คณะกรรมการของสมาคมฯ เพื่อเสริมสร้างความรู้ความสามารถ   มีโครงการดำเนินอย่างต่อเนื่อง

 

          ปัญหาและอุปสรรคในการทำงาน

 

          การเกิดปัญหาในอาชีพมีอยู่ทุกๆสาขาอาชีพ อาชีพร้านขายยาก็เช่นกันปัญหาเกิดขึ้นทั้งจากภาครัฐและภาคเอกชนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพของเรา วิธีแก้ปัญหาของผมคือ การรับฟังความคิดเห็นจากทุกฝ่ายทั้งกรรมการบริหาร กรรมการเขต กรรมการจังหวัด ที่เวลามาเข้าร่วมประชุมก็จะมาชี้แจงถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับพื้นที่ ที่รับผิดชอบ มาคุยกันในที่ประชุมทั้งในห้องประชุมและนอกห้องประชุม เพื่อหาแนวทางในการแก้ปัญหา จากคณะกรรมการกลุ่มย่อยๆ ก่อนและรวบรวมความคิดเห็นต่างๆมาพูดคุยกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง  แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผมก็ยังอยากให้เพื่อนๆรวมอาชีพร้านขายยาเข้ามารวมกันคิดแก้ไขปัญหาที่เกิดกับอาชีพของพวกเราให้ดำรงอยู่ต่อไป การรวมพลังกันในอาชีพเดียวกันจะเป็นพลังในการต่อสู้กับต้นตอของปัญหาได้ สมาคมร้านขายยาคือตัวแทนร้านขายยาทั่วประเทศ ความสมานสามัคคีเป็นหัวใจสำคัญของธุรกิจนี้ การเกื้อกูลช่วยเหลือกัน จับมือกันร่วมกันพัฒนาวิชาชีพให้ดำรงอยู่ต่อไป   

 

           เรื่องโครงการพัฒนาร้านยาคุณภาพ  เป็นโครงการที่ดี ประชาชนได้รับรู้ว่าร้านขายยาร้านไหนที่จะเข้าไปใช้บริการมีเภสัชให้บริการหรือไม่ แต่ในความเป็นจริง สำหรับร้านขายยา ร้อยละ 90 ยังเข้าไม่ถึงโครงการอันเป็นประโยชน์นี้ อยากจะปรับปรุงร้านตนเองก็ติดขัดเรื่องเภสัชกรที่ไม่สามารถอยู่ร้านได้ทั้งวัน ทั้งเรื่องทุนทรัพย์ที่ทุกๆร้านขายยามีไม่เท่ากัน รวมไปถึงเรื่องทำเลที่ตั้งของร้านก็เป็นปัญหาหนึ่งที่ประสบกันอยู่   ปัญหาเรื่องเภสัชกรที่ยังมีไม่เพียงพอเพราะเภสัชกรมีช่องทางอื่นในการประกอบอาชีพมากกว่ามาอยู่ร้านขายยาทั้งวัน  วิธีแก้ปัญหาระยะยาวคือการให้ลูกๆหลานของร้านขายยาเรียนเภสัชกร เพื่อมาสืบทอดธุรกิจของพ่อแม่ต่อไป ซึ่งใช้เวลานานและหากเมื่อจบมาแล้วลูกๆหลานๆอาจไม่อยากมาทำธุรกิจต่อ อันนี้ก็เป็นปัญหาที่เกิดขี้นได้  ดังนั้น เพื่อนร่วมอาชีพควรตื่นได้แล้วครับ ต้องเรียนรู้ ต้องปรับตัว รักษาอาชีพที่สืบทอดมาจากพ่อแม่ของเราให้คงอยู่ต่อไปในสังคมไทย

ผมอยากให้กระทรวงสาธารณสุขจัดโครงการที่จะช่วยเหลือร้านขายยา  โดยมีการจัดอบรมผู้ช่วยเภสัชกร เพื่อแบ่งเบาภาระของร้านขายยาที่มีศักยภาพไม่เท่ากัน    เป็นการแก้ปัญหาระยะยาว และช่วยอาชีพร้านขายยาได้ในอนาคต มิเช่นนั้นอาชีพนี้คงสูญหายไปกับโลกทุนนิยม    เหมือนปลาใหญ่กินปลาเล็ก ที่เกิดขึ้นในทุกวันนี้